(ดิเซน’เทอะ) n. ผู้ไม่เห็นด้วยอย่างแรง,ผู้แยกตัวออกจากโบสถ์,ผู้คัดค้าน

[n.] ผู้คัดค้าน
ความหมายอื่นๆ : คนที่ไม่เห็นด้วย

[n.] ผู้คัดค้าน,ผู้ขัดแย้ง,ผู้ไม่เห็นด้วย

(ดิเซน’เชินทฺ) adj.,n. (ผู้) ซึ่งมีความเห็นไม่ตรงกัน,ซึ่งคัดค้าน,แตกแยก , S. dissentience n. ดูdissentient dissentiency n. ดูdissentient

[adj.] ที่ไม่เห็นด้วย
ความหมายอื่นๆ : ที่ไม่สนับสนุน
คำความหมายเดียวกัน : opposed, contrary

[n.] ผู้ที่ไม่เห็นด้วย
ความหมายอื่นๆ : ผู้ที่มีความเห็นขัดแย้ง
คำความหมายเดียวกัน : opposer

[adj.] ที่ไม่เห็นด้วย
ความหมายอื่นๆ : ที่ไม่สนับสนุน
คำความหมายเดียวกัน : opposed, contrary

[adv.] อย่างไม่เห็นด้วย
ความหมายอื่นๆ : อย่างขัดแย้ง
คำความหมายเดียวกัน : opposingly

adj. ชอบทะเลาะ,ชอบคัดค้าน , S. contentious

n. ผนังกั้น , S. dissepimental adj. ดูdissepiment (partition,septum)