[n.] คนหูหนวก (พหูพจน์)

[adj.] หูหนวก
ความหมายอื่นๆ : ซึ่งไม่ได้ยิน, ไม่ยอมฟัง, ไม่เชื่อฟัง
คำความหมายเดียวกัน : obstinate; stubborn; unhearing

[adj.] หูตึง,หูหนวก,ไม่ยอมฟัง,ไม่เชื่อฟัง

, S. dumb adj. หูหนวกและใบ้ , S. deaf-mute

(เดฟ’เฟิน) vt. ทำให้หูหนวก,ทำให้งงงวยด้วยเสียงอึกทึก.

[vt.] ทำให้หูตึง,ทำให้หูหนวก,ทำให้งงงวย

n. คนหูหนวกและเป็นใบ้. , S. deaf-muteness n. ดูdeaf-mute

[n.] คนหูหนวกและเป็นใบ้

[n.] อาการหูหนวก,อาการหูตึง,การไม่เชื่อฟัง

(ดีล) {dealt,dealing,deals} v. จัดการ,จัดสรร,แจกไพ่,ติดต่อธุรกิจ,ค้าขาย,ประพฤติ. n. การติดต่อธุรกิจ,การตกลงลับ,การซื้อขาย,จำนวนมาก,ปริมาณมาก,การแจกไพ่,สัญญา,นโยบาย