[n.] ความเชื่อมั่น,ความไว้ใจ,ความเชื่อถือ

n. คนโกงที่หลอกให้เหยื่อไว้วางใจก่อน , S. swindler

(คอน’ฟิเดินทฺ) adj. ซึ่งไว้วางใจ,มั่นใจ,กล้า,กล้าเกินไป. n. คนที่ไว้ใจ,คู่คิด -Conf. confidant

[n.] ที่มั่นใจ
ความหมายอื่นๆ : ที่แน่นอน, ที่เชื่อใจได้
คำความหมายเดียวกัน : assured; certain

[adj.] แน่ใจ,มั่นใจ,เชื่อใจ,เชื่อมั่น,ไว้ใจ

(คอนฟิเดน’เชิล) adj. ลับ,เป็นที่ไว้วางใจ,ซึ่งแสดงว่าเชื่อถือ. , S. confidentiality,confidentialness n. , S. honest

[adj.] ที่เป็นความลับ

[adj.] ลับ,ไว้วางใจ,เป็นที่เชื่อถือ

(คันไฟ’ดิง) adj. ไว้วางใจได้

[adj.] ที่ไว้วางใจ
คำความหมายเดียวกัน : trustful; unsuspecting