(N) body language
คำอธิบาย : การใช้ท่าทางต่างๆ สื่อสารแทนคำพูด
ตัวอย่าง : ฉันพยายามใช้ภาษาท่าทางช่วยแล้วแต่เขาก็ยังไม่เข้าใจที่ฉันพูดอยู่ดี

(n.) natural language
คำอธิบาย : ภาษาที่มนุษย์ใช้ในการสื่อสาร
ตัวอย่าง : ภาษาธรรมชาติในแต่ละภาษาจะมีลักษณะเฉพาะตัวของตนเอง

(n.) national language
คำอธิบาย : ภาษาที่คนในชาติใดชาติหนึ่งใช้สื่อสารกันในประเทศ
ตัวอย่าง : คนไทยทุกคนควรจะภาคภูมิใจในการที่ประเทศไทยใช้ภาษาไทยเป็นภาษาประจำชาติมาถึง 700 ปี

(N) colloquialism
คำอธิบาย : ภาษาหรือระเบียบคำที่พูดกันธรรมดาโดยไม่ได้เคร่งครัดกับไวยากรณ์อย่างภาษาหนังสือ
คำอื่น ๆ : colloquial expression; spoken language
คำความหมายเดียวกัน : ภาษาพูด
ตัวอย่าง : ภาษาที่เราใช้พูดในชีวิตประจำวันเป็นภาษาปากที่ไม่ต้องพิถีพิถันเลือกใช้คำมากนัก
หน่วยนับ : ภาษา

(N) pidgin
คำความหมายเดียวกัน : ภาษาแก้ขัด
ตัวอย่าง : ประเทศมาเลเซียมีภาษาพิดจิ้นหนึ่งภาษาคือบาซาร์มาเลย ์ซึ่งที่จริงแล้วก็คือภาษามาเลย์นั่นเอง
หมายเหตุ : (อังกฤษ)

(n.) dialect
คำอื่น ๆ : regional speech; localism
คำความหมายเดียวกัน : ภาษาถิ่น
ตัวอย่าง : นอกจากการไปฝึกหัดทหารแล้ว เขายังต้องฝึกตนเองให้สามารถรู้ภาษาพื้นเมืองจนพูดได้ด้วย
หน่วยนับ : ภาษา

(n.) colloquialism
คำอธิบาย : ถ้อยคำที่ใช้พูดจากัน
คำตรงกันข้าม : ภาษาเขียน
ตัวอย่าง : เนื่องจากเด็กยังไม่เข้าใจภาษาพูดได้ เขาจึงมีความรู้สึกไวเป็นพิเศษต่อกิริยาท่าทาง
หน่วยนับ : ภาษา

(N) human language
คำอธิบาย : เสียงหรือกิริยาอาการที่ทำความเข้าใจกันได้, คำพูด, ถ้อยคำที่ใช้พูดกัน
คำความหมายเดียวกัน : ภาษา
ตัวอย่าง : นักภาษาศาสตร์คือผู้ที่ศึกษาภาษามนุษย์โดยไม่จำกัดว่าเป็นภาษาอะไร

(N) Malay
คำอธิบาย : ชื่อภาษาของชนชาติหนึ่งซึ่งอยู่ในประเทศมาเลเซีย และเกาะต่างๆ ตอนใต้ของแหลมมลายู
ตัวอย่าง : คนไทยเชื้อสายมลายูแม้ที่บ้านจะพูดภาษามลาย ูแต่ก็ต้องพูดภาษาไทยในสถานที่ราชการ

(N) standard language
ตัวอย่าง : ภาษาของชาวกรุงชาวเมืองซึ่งถือว่าเป็นภาษามาตรฐานของส่วนรวม ถือว่า อ้าย อี เป็นคำไม่สุภาพ