[adj.] ซึ่งเกี่ยวข้องกับเสียง

[adj.] ซึ่งไม่ได้ผ่านการขยายเสียง

[adj.] ซึ่งออกแบบมาเพื่อการควบคุมหรือบันทึกเสียง

[adj.] เกี่ยวกับการฟัง,เกี่ยวกับการได้ยิน,เกี่ยวกับเสียง

ตัวคู่ต่อทางเสียงหมายถึง อุปกรณ์ชนิดหนี่งที่ใช้เป็นตัวเปลี่ยนสัญญาณจากดิจิตอลของคอมพิวเตอร์เป็นสัญญาณโทรศัพท์ หรือจากสัญญาณโทรศัพท์เป็นสัญญาณดิจิตอลของคอมพิวเตอร์ เพื่อให้มีการสื่อสารกันได้ ใช้วางอยู่กับเครื่องโทรศัพท์ มีลักษณะเป็นโมเด็มชนิดหนึ่ง ดู MODEM ประกอบ

หน่วยความจำเชิงเสียงเป็นหน่วยความจำของคอมพิวเตอร์ ที่ใช้สายหน่วงเสียง (acoustic delay line) ซึ่งใช้ปรอทหรือ ควอร์ทซ์ (quartz) เป็นสื่อ

(แอคคูทิซ’ เชียน) n. ผู้ชำนาญทางโสตศาสตร์, ผู้ชำนาญเกี่ยวกับเสียง

(อะคู’ สทิคซฺ) n. วิชาที่ว่าด้วยเสียง, โสตศาสตร์, ประสิทธิภาพของห้องที่มีต่อเสียง

[n.] วิชาว่าด้วยเสียง

[n.] สภาพของสถานที่ซึ่งมีผลต่อการรับฟังเสียง