[adj.] สยองขวัญ

(บลัด’ดิด) adj. มีเลือด,เป็นพันธุ์ที่ดี

[adj.] มีตระกูลสูง

(บลัดกิล’ที) adj. มีความผิดฐานฆ่าคนตายหรือทำให้เกิดการนองเลือด

(บลัด’เฮาดฺ) n. สุนัขพันธุ์หนึ่งที่มีหูยาวและดมกลิ่นเก่ง

[n.] สุนัขพันธุ์หนึ่งมีหูยาว

[n.] สุนัขไล่เนื้อ

[adj.] ไร้เลือด

[adj.] ไม่มีเลือด,ซีด

(บลัด’เลททิง) n. การผ่าเอาเลือดออก,การผ่าหลอดเลือดดำ , S. bloodletter n. ผู้ผ่าเอาเลือดออก , S. bloodshed